44 DUHAN

  • 44:1

    حم (قسم به حمید و مجید دو نام مقدس الهی)

  • 44:2

    قسم به این کتاب روشن بیان.

  • 44:3

    که ما آن را در شبی مبارک (شب قدر) فرستادیم، که ما بیم کننده‌ایم (و خلق را از عذاب قیامت آگاه کنیم و بترسانیم).

  • 44:4

    در آن شب هر امر استواری (با حکمت و تدبیر نظام احسن) معیّن و ممتاز می‌گردد.

  • 44:5

    تعیین آن امر البته از جانب ما که فرستنده پیغمبرانیم خواهد بود.

  • 44:6

    (این ارسال رسول از) لطف و رحمت پروردگار توست که شنوا و داناست.

  • 44:7

    همان پروردگاری که خالق آسمانها و زمین و هر آنچه میان آنهاست اوست اگر یقین دارید.

  • 44:8

    هیچ خدایی غیر او نیست، او زنده می‌گرداند و باز می‌میراند، او خدای آفریننده شما و پدران پیشین شماست.

  • 44:9

    (کافران را به خدا و قیامت ایمان نیست) بلکه با شک و ریب (و استهزاء) به بازیچه (دنیا) مشغولند.

  • 44:10

    (ای رسول) منتظر باش روزی را که (بر عذاب کافران) آسمان دودی پدید آرد پیدا و آشکار.

  • 44:11

    آن دود آسمانی که عذابی دردناک است مردم را احاطه کند.

  • 44:12

    (و کافران فریاد برآرند که) پروردگارا، این عذاب از ما بر طرف ساز که ما البته ایمان می‌آوریم.

  • 44:13

    کجا متذکر شده و ایمان می‌آورند در صورتی که رسول ما با آیات روشن بیان آمد (و ایمان نیاوردند).

  • 44:14

    پس (از مشاهده آیات) باز از او اعراض کردند و گفتند: او شخص دیوانه‌ای است که (مردم قرآن را) به او آموخته‌اند.

  • 44:15

    ما تا زمانی اندک (که برای امتحان) عذاب را (از شما) برمی‌داریم باز (به کفر خود) بر می‌گردید.

  • 44:16

    (ای رسول منتظر باش) آن روز بزرگ که ما (آنها را) به عذاب سخت بگیریم که البته ما (از آنها) انتقام خواهیم کشید.

  • 44:17

    و ما پیش از این امت قوم فرعون را آزمودیم و رسولی بزرگوار (مانند موسی) به سوی آنها فرستادیم.

  • 44:18

    (او گفت) که (ای فرعونیان) امر بندگان خدا را به من واگذارید، که من بر شما به یقین رسول امین پروردگارم.

  • 44:19

    و زنهار بر خدا تکبر و طغیان مجویید که من بر شما حجت آشکار آوردم.

  • 44:20

    و من به خدای خود و خدای شما پناه می‌برم از اینکه عزم آزار و سنگسار من کنید.

  • 44:21

    و اگر به (رسالت) من ایمان نمی‌آورید پس مرا به حال خود واگذارید (و در پی قتل و آزارم بر نیایید).

  • 44:22

    (فرعونیان دست از ستمش برنداشتند) پس دعا کرد که ای خدا، اینان مردمی سخت مجرم و بدکارند.

  • 44:23

    (خدا فرمود) پس تو بندگان (با ایمان) مرا شبانه از شهر بیرون بر، چرا که فرعونیان شما را تعقیب کنند.

  • 44:24

    آن گاه دریا را (همان گونه که بر تو بشکافتیم) آرام و خشک بگذار و بگذر که فرعون و لشکریانش تمام به دریا غرق شوند.

  • 44:25

    چه بسیار باغ و بستانها و چشمه‌های آب،

  • 44:26

    و کشت و زرعها و مقام و منزلهای عالی رها کردند و رفتند.

  • 44:27

    و ناز و نعمت وافری که در آن غرق بودند و از همه چشم پوشیدند.

  • 44:28

    این چنین بود و ما آن ناز و نعمتها را از قوم گذشته ارث به قوم دیگر دادیم.

  • 44:29

    و بر مرگ گذشتگان هیچ چشم آسمان و زمین نگریست و بر هلاکشان مهلت ندادند.

  • 44:30

    و البته ما بنی اسرائیل را از عذاب ذلّت و خواری نجات دادیم.

  • 44:31

    از شر فرعون که سخت متکبر و ستمکار بود آسوده ساختیم.

  • 44:32

    و آنها را در آن دور بر عالمیان به علم و دانش (کتاب آسمانی تورات) برگزیدیم.

  • 44:33

    و آیات و معجزاتی (از رحمت و غضب) بر آنها به دست موسی آوردیم که در آن کاملا و آشکارا آزمایش شوند.

  • 44:34

    همانا اینان (یعنی مشرکان مانند دهریان) البته خواهند گفت،

  • 44:35

    که ما جز این مرگ اول (دیگر هیچ مرگ و زندگی) نداریم و هیچ (در قیامت) زنده نخواهیم شد.

  • 44:36

    پس پدران ما را اگر راست می‌گویید بیاورید.

  • 44:37

    آیا اینان بهترند (و نیرومندتر) یا قوم تبّع و اقوام پیش از آنان که چون بسیار مردم بدکار مجرمی بودند ما همه را هلاک کردیم.

  • 44:38

    و ما آسمانها و زمین و آنچه را بین آنهاست به بازیچه خلق نکردیم.

  • 44:39

    آنها را جز به حق (و از روی حکمت و مصلحت) نیافریدیم و لیکن اکثر مردم از آن آگاه نیستند.

  • 44:40

    همانا روز قیامت که روز فصل و جدایی (مؤمن و کافر) است وعده‌گاه جمیع خلایق است.

  • 44:41

    روزی که هیچ حمایت خویش و یار و یاوری کسی را از عذاب نرهاند و احدی را نصرت نکنند.

  • 44:42

    مگر آن که خدا به او رحم کند، که او تنها بر خلق مقتدر و مهربان است.

  • 44:43

    همانا درخت زقّوم جهنّم،

  • 44:44

    قوت و غذای بدکاران است.

  • 44:45

    که آن غذا در شکمهاشان چون مس گداخته در آتش می‌جوشد.

  • 44:46

    آن سان که آب به روی آتش جوشان است.

  • 44:47

    (خطاب قهر رسد که) این بدکار را بگیرید و به میان دوزخ افکنید.

  • 44:48

    پس از آن آب جوشان بر سرش فرو ریزید.

  • 44:49

    (و به استهزاء وی گویید: عذاب دوزخ را) بچش که تو بسیار (نزد خود) توانمند و گرامی هستی.

  • 44:50

    این همان عذابی است که از آن در شک و انکار بودید.

  • 44:51

    همانا (آن روز سخت) آنان که متّقی و خداترس بودند مقام امن و امان یابند.

  • 44:52

    در باغها و کنار چشمه‌ها و نهرها بیارامند.

  • 44:53

    لباس از سندس و استبرق (حریر نازک و ستبر) پوشند و رو به روی هم بر تختها تکیه زنند.

  • 44:54

    همچنین است و با حوریان زیبا چشمشان جفت قرار داده‌ایم.

  • 44:55

    در آن بهشت پر نعمت از هر نوع میوه‌ای بخواهند بر آنان حاضر و (از هر درد و رنج و زحمت) ایمن و آسوده‌اند.

  • 44:56

    و جز آن مرگ اول (که از دنیا مردند) دیگر هیچ طعم مرگ را نمی‌چشند و خدا آنها را از عذاب دوزخ محفوظ خواهد داشت.

  • 44:57

    این به فضل و رحمت خدای توست و همین به حقیقت سعادت و فیروزی بزرگ است.

  • 44:58

    و ما این قرآن را (با این آیات وعد و وعید با بیان فصیح) به زبان تو آسان کردیم تا مگر خلقان متذکر (حقایق آن) شوند.

  • 44:59

    پس (از تلاوت این آیات و اتمام حجت بر کافران) منتظر (عذاب بر آنان) باش چنان که آنها هم (بر تو) انتظار (روزگار بد و حوادث ناگوار) دارند.

Paylaş
Tweet'le