51 ZARİYAT

  • 51:1

    قسم به نفس بادهای عالم که (به امر حق بذرافشانی کنند و تخم نباتات را به هر جا) نیکو بپرا کنند.

  • 51:2

    قسم به ابرها که بار سنگین (باران را به امر حق) به دوش گیرند (تا به هر جا مأمورند فرو بارند).

  • 51:3

    قسم به کشتی‌ها که آسان (به روی آب) روان شوند.

  • 51:4

    قسم به فرشتگان که کار جهانیان را (به اذن خدا) قسمت کنند.

  • 51:5

    قسم به اینان که آنچه شما را وعده دادند همه صدق و حقیقت است.

  • 51:6

    و البته جزای اعمال، روزی واقع خواهد گردید.

  • 51:7

    قسم به آسمان که در آن راههای بسیار است.

  • 51:8

    که شما (مردم نادان) در اختلاف سخن باز ماندید (و حقیقت قرآن و رسول حق را نیافته شعر و سحر و ساحرش خواندید).

  • 51:9

    از این قرآن هر که را شایسته فهم آن نبود هم آخر روگردان کنند.

  • 51:10

    کشته باد و نابود آنان که دروغ بندند (و قرآن را سحر و فسانه برخوانند).

  • 51:11

    آنان که در ضلالت و غفلت زیستند.

  • 51:12

    باز می‌پرسند که پس این روز جزاکی خواهد بود؟

  • 51:13

    آن روز خواهد بود که آنها را به آتش بسوزانند و معذّب کنند.

  • 51:14

    (و خطاب قهر کنند که) اینک بچشید کیفر خود را، این همان عذابی است که خود به تعجیل می‌خواستید.

  • 51:15

    (آن روز) متقیان همه در بهشت و بر لب چشمه‌های آب غنوده‌اند.

  • 51:16

    همان نعمتها که خدایشان به آنها عطا کند فراگیرند چرا که پیش از آن مردمی نیکوکار بودند.

  • 51:17

    از شب اندکی را خواب می‌کردند.

  • 51:18

    و سحرگاهان از درگاه خدا طلب آمرزش و مغفرت می‌کردند.

  • 51:19

    و در اموالشان بر فقیر سائل و محروم حقّی منظور می‌داشتند.

  • 51:20

    و (بدانید که) در روی زمین برای اهل یقین ادله‌ای (از قدرت الهی) پدیدار است.

  • 51:21

    و هم در نفوس خود شما مردم، آیا نمی‌نگرید؟

  • 51:22

    و روزی شما با همه وعده‌ها که به شما می‌دهند در آسمان است.

  • 51:23

    پس به خدای آسمان و زمین قسم که این (وعده و رزق مقدّر) به مانند تکلّمی که با یکدیگر می‌کنید حقّ و حقیقت است.

  • 51:24

    آیا حکایت مهمانان گرامی ابراهیم (فرشتگان) به تو رسیده است؟

  • 51:25

    هنگامی که بر او وارد شدند و سلام گفتند و او جواب سلام گفت و فرمود که شما مردمی ناشناس می‌باشید.

  • 51:26

    آن‌گاه پنهانی نزد اهل بیت خود رفت و کباب گوساله فربهی نزد مهمانان باز آورد.

  • 51:27

    غذا را نزد آنها گذارد (آنها توجهی به غذا نکردند) ابراهیم گفت: شما غذا تناول نمی‌کنید؟

  • 51:28

    آن گاه (از اینکه بی‌اجازه بر او وارد شده و غذا هم نخوردند) سخت از آنها بیم و اندیشه کرد، آن فرشتگان گفتند: هیچ مترس، و او را به پسری دانا (یعنی اسحاق) بشارت دادند.

  • 51:29

    در آن حال زن ابراهیم (ساره) با فریاد شادمانی روی به آنها آورد و (از شوق) سیلی به صورت زد و گفت: (ای عجب) من زنی پیر و نازا هستم (چگونه پسری توانم زایید).

  • 51:30

    فرشتگان گفتند: خدای تو چنین فرموده که او به مصالح خلق آگاه و (به حال بندگان) داناست.

  • 51:31

    ابراهیم گفت: ای رسولان حق، باز گویید که شما برای چه کار مأمورید؟

  • 51:32

    گفتند: ما بر قوم بدکاری فرستاده شده‌ایم (یعنی قوم لوط).

  • 51:33

    تا بر سر آنها از گل سنگباران کنیم.

  • 51:34

    که آن سنگها نزد پروردگار تو معیّن و نشاندار برای ستمکاران است.

  • 51:35

    پس، از اهل ایمان هر که بود از آن دیار خارج کردیم.

  • 51:36

    و در همه آن دیار جز یک خانه (لوط) دیگر مسلم خداپرست نیافتیم.

  • 51:37

    و در آن دیار (که ویران کردیم) برای آنان که از عذاب دردناک (قهر خدا) می‌ترسند آیت عبرتی واگذاردیم.

  • 51:38

    و نیز در (رسالت) موسی (آیت عبرت است) که با معجزه روشن به سوی فرعونیانش فرستادیم.

  • 51:39

    و فرعون به غرور ملک و قدرت (از طاعت حق) سرکشید و گفت که موسی ساحر یا دیوانه است.

  • 51:40

    ما هم او را با همه سپاهش (به قهر) گرفتیم و به دریا انداختیم که در خور هر نکوهش و ملامت بود.

  • 51:41

    و نیز در قوم عاد که بر هلاکشان تندباد خزان فرستادیم (عبرت خلق است).

  • 51:42

    که آن باد هلاک به چیزی نمی‌گذشت جز آنکه آن را مانند استخوان پوسیده می‌گردانید.

  • 51:43

    و هم در قوم ثمود (بر خلق عبرتی است) که به آنان گفته شد: اینک گرم تعیّش و تمتّع (حیوانی) باشید تا هنگام معیّن (که وعده انتقام حق فرا می‌رسد).

  • 51:44

    آنها هم از فرمان خدای خود سرکشیدند پس آنها را صاعقه آتش درگرفت در حالی که (هلاک خویش را) به چشم مشاهده می‌کردند.

  • 51:45

    در حالی که نه هیچ توانایی برخاستن (و گریختن) داشتند و نه هیچ یار و مددکاری یافتند.

  • 51:46

    و پیش از این اقوام هم قوم نوح را هلاک کردیم که مردمی فاسق و نابکار بودند.

  • 51:47

    و کاخ رفیع آسمان را ما به قدرت خود برافراشتیم و ماییم که مقتدریم.

  • 51:48

    و زمین را بگستردیم و چه نیکو مهدی بگستردیم.

  • 51:49

    و از هر چیزی دو نوع (نر و ماده) بیافریدیم تا مگر متذکر (حکمت خدا) شوید.

  • 51:50

    باری، به درگاه خدا گریزید، که من از جانب او با بیانی روشن شما را می‌ترسانم.

  • 51:51

    و هرگز با خدای یکتا خدایی دیگر نپرستید که من از جانب او با بیانی روشن شما را می‌ترسانم.

  • 51:52

    همچنان (که تو را ای رسول تکذیب کردند) هیچ رسولی بر امم پیشین نیامد جز آنکه (او را تکذیب کرده و) گفتند: او ساحر یا دیوانه است.

  • 51:53

    آیا بر این تکذیب، مردم اعصار به یکدیگر سفارش کرده‌اند؟ (یا نه؟) بلکه این مردم (همه بالذّات) گروهی سرکش و نافرمانند.

  • 51:54

    پس (تو هم ای رسول ما) از این مردم کافر روی بگردان که (اتمام حجّت کردی و) دیگر هیچ در خور نکوهش و ملامت نیستی.

  • 51:55

    و (امّت را) تذکّر و پند می‌ده که پند و تذکّر (اگر کافران را نفع ندهد) مؤمنان را سودمند افتد.

  • 51:56

    و من جنّ و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا (به یکتایی) پرستش کنند.

  • 51:57

    من از (خلق) آنها رزق و طعام (و هیچ گونه سودی) بر خود نخواستم.

  • 51:58

    همانا روزی بخشنده خلق تنها خداست که صاحب قوّت و قدرت ابدی است.

  • 51:59

    پس این ستمکاران را هم گناهی و کیفری مانند اصحاب و امثالشان (از امم پیشین) خواهد بود، باری آن را به عجله از من نخواهند (و به مهلتی که دادیم مغرور نشوند البتّه روز انتقامشان می‌رسد).

  • 51:60

    پس (آن گاه که زمان کیفر فرا رسید) وای بر آنان که کافر شدند از آن روز سختی که (رسولان) به آنها وعده می‌دهند (که در دنیا به قتل و اسارت و در عقبی به قهر و عقوبت محکومند).

Paylaş
Tweet'le