52 TUR

  • 52:1

    قسم به طور سینا.

  • 52:2

    قسم به کتاب مسطور (قرآن).

  • 52:3

    که در صحیفه‌ای گشوده فرستاد.

  • 52:4

    قسم به بیت المعمور (کعبه اهل زمین یا مسجد ملایک آسمان).

  • 52:5

    قسم به طاق بلند آسمان.

  • 52:6

    قسم به دریای آتش فروزان (که خدا روز قیامت دریا را آتش سازد و بر دوزخیان فرو ریزد).

  • 52:7

    قسم به این امور که البته عذاب خدای تو واقع خواهد شد.

  • 52:8

    هیچ کس دافع آن نخواهد بود.

  • 52:9

    روزی که آسمان سخت جنبش کند.

  • 52:10

    و کوهها تند به گردش آید.

  • 52:11

    در آن روز سخت وای بر آنان که (وعده حق و کتاب و رسول او را) تکذیب کردند.

  • 52:12

    آنان که به بازیچه دنیا فرو شدند.

  • 52:13

    آن روز آنها را سخت به آتش دوزخ برانند.

  • 52:14

    این همان آتشی است که تکذیب آن می‌کردید.

  • 52:15

    آیا این (آتش دوزخ) هم به نظرتان سحر است یا آنکه هنوز چشم بصیرت باز نمی‌کنید؟

  • 52:16

    باری، به دوزخ در شوید که صبر و بی‌صبری به حالتان یکسان است، و بس آنچه کردید امروز همان را جزا یابید.

  • 52:17

    متقیان هم در باغهای بهشت پر نعمتند.

  • 52:18

    آنان به نعمتی که خدایشان نصیبشان فرموده دلشادند و خدایشان از عذاب دوزخ محفوظشان داشته است.

  • 52:19

    بخورید و بیاشامید شما را گوارا باد به پاداش اعمال نیکی که انجام می‌دادید.

  • 52:20

    در حالی که نزدیک هم بر تختها (ی عزّت) تکیه زده‌اند و ما حور العین را همجفت آنان گردانیده‌ایم.

  • 52:21

    و آنان که ایمان آوردند و فرزندانشان هم در ایمان پیرو ایشان شدند ما آن فرزندان را به آنها برسانیم و از پاداش عمل آنان هیچ نکاهیم. هر نفسی در گرو عملی است که اندوخته است.

  • 52:22

    و بر آن بهشتیان از هر نوع میوه و گوشت‌های لذیذ که مایل باشند فراوان بیفزاییم.

  • 52:23

    آنها در بهشت جام شراب گوارا را چنان سریع از دست هم بگیرند که گویی منازعه می‌کنند در صورتی که آنجا کار لغو و باطل و نزاع و خلاف و بزهکاری هیچ نیست.

  • 52:24

    و پسرانی مانند لؤلؤ مکنون گردشان (بر انجام خدمت) می‌گردند.

  • 52:25

    و آنها با هم به صحبت رو کرده و از سرگذشت یکدیگر پرسش کنند.

  • 52:26

    و با هم گویند: ما از پیش میان اهل و قبیله خود خداترس بودیم.

  • 52:27

    خدا هم بر ما منّت نهاد و ما را از عذاب سموم دوزخ محفوظ داشت.

  • 52:28

    زیرا ما از این پیش خدا را به حقیقت پرستش می‌کردیم که او خود (بر بندگانش) بسیار نیکخواه و مهربان است.

  • 52:29

    پس (ای رسول ما، خلق را) متذکر ساز که به نعمت پروردگارت از جنون و کهانت هیچ در تو نیست.

  • 52:30

    بلکه (کافران نادان) گویند: (محمّد) شاعری است ماهر و ما حادثه مرگ او را انتظار داریم.

  • 52:31

    بگو: شما به انتظار (مرگ من) باشید که من هم از منتظران (مرگ و هلاک شما) هستم.

  • 52:32

    آیا زیرکی و خیالات باطلشان بر این وا می‌دارد (که تکذیب تو کنند) یا (از جهل و کبر و نخوت) خود قومی سرکش و نافرمانند؟

  • 52:33

    بلکه می‌گویند: او قرآن را از پیش خود فرابافته است (چنین نیست) بلکه آنها ایمان نمی‌آورند.

  • 52:34

    پس اگر راست می‌گویند آنها هم کلامی مانند قرآن بیاورند.

  • 52:35

    آیا این خلق (بدون خالق) از نیستی صرف به وجود آمدند؟ یا (خویشتن را) خود خلق کردند؟

  • 52:36

    یا آنکه آسمانها و زمین را این مردم آفریدند؟ نه، بلکه به یقین (خدا را) نشناختند.

  • 52:37

    آیا گنجهای رحمت پروردگارت نزد آنهاست یا هیچ قدرت و سلطنتی دارند؟

  • 52:38

    یا نردبامی دارند که به آسمان بر شوند و (سخن وحی فرشتگان) بشنوند؟ اگر چنین است شنونده‌شان حجت روشن بیاورد.

  • 52:39

    آیا خدا را دختران و شما را پسران خواهد بود (که ملایک را دختران خدا دانید).

  • 52:40

    آیا تو (ای رسول) از آنها اجر رسالت خواهی که زیر بار سنگین غرامت بمانند؟

  • 52:41

    آیا علم غیب با آنهاست که از آن عالم خبری نگارند؟

  • 52:42

    یا که می‌خواهند با تو مکر و تزویری اندیشند؟ کافران خود به مکر (و انتقام حق) گرفتارند.

  • 52:43

    آیا بر آنها خدایی جز خدای یکتا هست؟ که خدا از هر چه شرک و شریک او گیرند پاک و منزه است.

  • 52:44

    این کافران اگر هم سقوط قطعه‌ای از آسمان را به چشم ببینند باز خواهند گفت: این پاره ابری متراکم است.

  • 52:45

    اینان را به (جهل) خود رها کن تا به روز سختشان که آن روز یکسر بیهوش و هلاک می‌شوند عاقبت برسند.

  • 52:46

    آن روزی که مکر و تدبیرشان هیچ به کارشان نیاید و هیچ کس یاریشان نکند.

  • 52:47

    و برای ستمکاران عالم (در دنیا) عذابی پیش از آن (جهنم قیامت) خواهد بود ولیکن اکثرشان نمی‌دانند.

  • 52:48

    باری بر حکم خدا صبر کن که تو منظور نظر مایی. و چون برخیزی (به نماز یا هر کاری) به ستایش خدای خود تسبیح گوی.

  • 52:49

    و از شبانگاه هم پاره‌ای به تسبیح خدا پرداز و هنگام فرو رفتن ستارگان هم (به نماز صبح) تسبیح خدا گوی.

Paylaş
Tweet'le