56 VAKIA

  • 56:1

    هنگامی که آن واقعه بزرگ (قیامت) واقع می‌گردد.

  • 56:2

    که در وقوعش هیچ کذب و جای هیچ شک و ریب نیست.

  • 56:3

    آن روز (قومی را به دوزخ) خوار و ذلیل کند و (طایفه‌ای را به جنّت) سربلند و رفیع گرداند.

  • 56:4

    آن‌گاه که زمین شدید به حرکت و لرزه در آید.

  • 56:5

    و کوههای سخت متلاشی شوند.

  • 56:6

    و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند.

  • 56:7

    و شما خلایق بر سه دسته مختلف شوید.

  • 56:8

    گروهی راستان، اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نیکوست!

  • 56:9

    و گروهی ناراستان، اصحاب شومی و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است.

  • 56:10

    و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند.

  • 56:11

    آنان به حقیقت مقربان درگاهند.

  • 56:12

    آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند.

  • 56:13

    آنها جمعی بسیار از امم پیشینیان هستند.

  • 56:14

    و عدّه قلیلی از متأخّران (یا بسیاری از مقدّمان امّت محمّد ص و قلیلی از مردم آخر زمان این امّت باشند).

  • 56:15

    آنان بر سریرهای زربفت مرصّع به انواع جواهر تکیه زنند.

  • 56:16

    همه (شادان) با یاران و دوستان رو به روی یکدیگر بر آن سریرهای عزّت می‌نشینند.

  • 56:17

    و پسرانی زیبا که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدی است گرد آنها به خدمت می‌گردند.

  • 56:18

    با کوزه‌ها (ی بلورین) و مشربه‌ها (ی زرّین) و جامهای پر از شراب ناب.

  • 56:19

    نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسری یابند و نه مستی عقل و رنج خمار کشند.

  • 56:20

    و میوه خوش از هر چه برگزینند،

  • 56:21

    و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند،

  • 56:22

    و زنان سیه چشم زیبا صورت،

  • 56:23

    که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهیّاست).

  • 56:24

    (این نعمتهای الهی) پاداش اعمال نیک آن بهشتیان است.

  • 56:25

    نه آنجا هیچ حرفی لغو و بیهوده شنوند و نه به یکدیگر گناهی بربندند.

  • 56:26

    هیچ جز سلام و تحیّت و احترام هم نگویند و نشنوند.

  • 56:27

    و اصحاب یمین هم چه خوش روزگارند!

  • 56:28

    در سایه درختان سدر پرمیوه بی‌خار.

  • 56:29

    و درختان پربرگ سایه‌دار.

  • 56:30

    و در سایه بلند درختان.

  • 56:31

    و در طرف نهر آبهای روان زلال.

  • 56:32

    و میوه‌های بسیار.

  • 56:33

    که هیچ وقت منقطع نشود و هیچ کس بهشتیان را از آن میوه‌ها منع نکند.

  • 56:34

    و فرشهای پربها (یا فراش و زنان زیبا).

  • 56:35

    که آنها را ما در کمال حسن و زیبایی بیافریده‌ایم.

  • 56:36

    و همیشه آن زنان را با کره گردانیده‌ایم.

  • 56:37

    و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز.

  • 56:38

    این نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است.

  • 56:39

    که جمعی از پیشینیان،

  • 56:40

    و جمعی از امت رسول آخر زمان هستند.

  • 56:41

    و اما اصحاب شومی و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است!

  • 56:42

    آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند.

  • 56:43

    و سایه‌ای از دود آتش دوزخ.

  • 56:44

    که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسیم گردد.

  • 56:45

    این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند.

  • 56:46

    و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند.

  • 56:47

    و دایم می‌گفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده می‌شویم؟

  • 56:48

    و آیا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟

  • 56:49

    بگو: البته تمام خلق اولین و آخرین،

  • 56:50

    همه در وعده گاه روز معیّن محشر گرد آورده می‌شوند.

  • 56:51

    آن گاه شما ای گمراهان منکر (قیامت).

  • 56:52

    از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهید خورد.

  • 56:53

    تا آنکه شکم را از آن پر می‌سازید.

  • 56:54

    آن‌گاه همه از آب گرم جهنم بر روی آن می‌آشامند.

  • 56:55

    بدان‌سان از عطش، آن آب را می‌نوشید که شتران تشنه آب می‌آشامند.

  • 56:56

    این است طعام و شراب کافران در روز جزا.

  • 56:57

    ما شما را بیافریدیم پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟

  • 56:58

    آیا ندیدید (و به حقیقت در نیافتید) که نخست شما نطفه‌ای (بی‌قدر و قابلیّت) بودید؟

  • 56:59

    آیا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟

  • 56:60

    ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختیم و هیچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد.

  • 56:61

    در اینکه شما را فانی کرده و خلقی دیگر مثل شما بیافرینیم و شما را به صورتی (در جهانی دیگر) که اکنون از آن بی‌خبرید برانگیزیم.

  • 56:62

    و بی‌شک شما از نشأه اوّل خود آگاه شدید (که از عدم به وجودتان آوردیم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمی‌شوید؟

  • 56:63

    آیا دیدید تخمی را که در زمین می‌کارید؟

  • 56:64

    آیا شما آن تخم را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

  • 56:65

    اگر ما بخواهیم کشت و زرع شما را خشک و تباه می‌سازیم تا با حسرت و ندامت به سخنان بیهوده پردازید.

  • 56:66

    (و گویید) که ما سخت در زیان و غرامت افتادیم.

  • 56:67

    بلکه به کلی محروم گردیدیم.

  • 56:68

    آیا آبی را که شما می‌نوشید متوجهید؟

  • 56:69

    آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟

  • 56:70

    اگر می‌خواستیم آن آب را شور و تلخ می‌گردانیدیم، پس چرا شکرگزاری نمی‌کنید؟!

  • 56:71

    آیا آتشی که روشن می‌کنید می‌نگرید؟

  • 56:72

    آیا شما درخت آن را آفریدید یا ما آفریدیم؟

  • 56:73

    ما آن را مایه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بیابان عالم) گردانیدیم.

  • 56:74

    پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو.

  • 56:75

    سوگند به مواقع نزول ستارگان (یا آیات کریمه قرآن).

  • 56:76

    و این سوگند اگر بدانید بسی سوگند بزرگی است.

  • 56:77

    که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است.

  • 56:78

    که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد.

  • 56:79

    که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد.

  • 56:80

    تنزیلی از پروردگار عالم است.

  • 56:81

    آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق می‌ورزید؟

  • 56:82

    و بهره خود را تکذیب آن قرار می‌دهید؟

  • 56:83

    پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد.

  • 56:84

    و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) می‌نگرید.

  • 56:85

    و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید.

  • 56:86

    پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفریننده‌ای نیست.

  • 56:87

    روح را دوباره به بدن مرده باز نمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟

  • 56:88

    پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست.

  • 56:89

    آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است.

  • 56:90

    و اگر از اصحاب یمین است.

  • 56:91

    پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است.

  • 56:92

    و اما اگر از منکران و گمراهان است.

  • 56:93

    نصیبش حمیم جهنم است.

  • 56:94

    و جایگاهش آتش دوزخ است.

  • 56:95

    این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است.

  • 56:96

    پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی.

Paylaş
Tweet'le