74 MÜDDESSİR

  • 74:1

    الا ای رسولی که خود را به لباس (حیرت و فکرت) در پیچیده‌ای.

  • 74:2

    برخیز و به اندرز و پند، خلق را خدا ترس گردان.

  • 74:3

    و خدایت را به بزرگی و کبریایی یاد کن.

  • 74:4

    و لباس (جان و تن) خود را از هر عیب و آلایش پاک و پاکیزه دار.

  • 74:5

    و از ناپاکی (بت و بت‌پرستان) به کلی دوری گزین.

  • 74:6

    و بر هر که احسان کنی ابدا منّت مگذار و عوض افزون مخواه.

  • 74:7

    و برای خدایت صبر و شکیبایی پیش‌گیر.

  • 74:8

    تا آن‌گاه که (هنگامه قیامت برپا شود و) در صور (اسرافیل) بدمند.

  • 74:9

    آن روز بسیار روز سختی است.

  • 74:10

    کافران را هیچ گونه در آن راحتی و آسایش نیست.

  • 74:11

    به من واگذار کار انتقام آن کس را که من او را تنها آفریدم.

  • 74:12

    و به او مال و ثروت فراوان بذل کردم.

  • 74:13

    و پسران بسیار حاضر به خدمت نصیب گردانیدم.

  • 74:14

    و اقتدار و مکنت و عزّت دادم.

  • 74:15

    و (با کفران این نعمتها) باز هم از من طمع افزونی آن دارد.

  • 74:16

    هرگز (بر نعمتش نیفزایم) که او با آیات ما دشمنی و عناد ورزید.

  • 74:17

    به زودی او را به سختی و دشواری (آتش دوزخ) درافکنم.

  • 74:18

    اوست که فکر و اندیشه بدی کرد (که رسول خدا را به سحر و ساحری نسبت داد).

  • 74:19

    و خدایش بکشد که چقدر اندیشه غلطی کرد.

  • 74:20

    باز هم خدایش بکشد که چه فکر خطایی نمود.

  • 74:21

    پس باز اندیشه کرد.

  • 74:22

    و (به اظهار تنفّر از اسلام) رو ترش کرد و چهره در هم کشید.

  • 74:23

    آن‌گاه روی گردانید و تکبر و نخوت آغاز کرد.

  • 74:24

    و گفت: این (قرآن) به جز سحر و بیان سحرانگیزی که (از ساحران گذشته) نقل می‌شود هیچ نیست.

  • 74:25

    این آیات گفتار بشری بیش نیست.

  • 74:26

    من این (منکر و مکذّب قرآن) را به آتش دوزخ درافکنم.

  • 74:27

    و تو چگونه توانی یافت که سختی عذاب دوزخ تا چه حد است؟

  • 74:28

    شراره آن دوزخ از دوزخیان هیچ باقی نگذارد و همه را بسوزاند و محو گرداند.

  • 74:29

    آن آتش بر آدمیان رو نماید (و خرمن گنهکاران را به باد دهد).

  • 74:30

    بر آن آتش نوزده تن (فرشته عذاب) موکّلند.

  • 74:31

    و ما خازنان دوزخ را غیر فرشتگان (عذاب) قرار ندادیم و عدد آنها را جز برای فتنه و محنت کفّار (نوزده) نگردانیدیم تا آنکه اهل کتاب هم یقین کنند (که ذکر این عدد مطابق تورات و انجیل است با آنکه صاحب قرآن به کتب آسمانی عالم نبوده و البته کلامش به وحی خداست و ایمان آرند) و آن بر یقین مؤمنان هم بیفزاید و دیگر در دل اهل کتاب و مؤمنان به اسلام هیچ شک و ریبی نماند و تا آنان که در دلهاشان مرض (شک و جهالت) است و کافران نیز (به طعنه) گویند که خدا از این مثل (که عدد فرشتگان عذاب را نوزده شمرده است نه بیش و کم) چه منظور داشت؟ بلی این چنین (قرار داد تا) هر که را خواهد به ضلالت بگذارد و هر که را خواهد هدایت نماید و هیچ کس از (عده بی‌حد) لشکرهای پروردگارت غیر او آگاه نیست و این (آیات ذکر دوزخ) جز برای پند و موعظه بشر نخواهد بود.

  • 74:32

    چنین (که کافران گویند) نیست، قسم به ماه تابان.

  • 74:33

    و قسم به شب تار چون باز گردد.

  • 74:34

    و قسم به صبح چون جهان را روشن سازد.

  • 74:35

    که این (آیات قرآن) یکی از بزرگترین آیات خداست.

  • 74:36

    در آن پند و اندرز آدمیان است.

  • 74:37

    برای هر یک از شما آدمیان که بخواهد (در مقام ایمان و طاعت و سعادت) پیش افتد یا باز ماند.

  • 74:38

    هر نفسی در گرو عملی است که انجام داده است.

  • 74:39

    مگر اهل یمین.

  • 74:40

    آنان در باغهای بهشت (متنعّمند و) سؤال می‌کنند.

  • 74:41

    از احوال دوزخیان گنهکار.

  • 74:42

    که شما را چه عمل به عذاب دوزخ در افکند؟

  • 74:43

    آنان جواب دهند که ما از نمازگزاران نبودیم.

  • 74:44

    و مسکینی را طعام نمی‌دادیم.

  • 74:45

    و ما با اهل باطل به بطالت می‌پرداختیم.

  • 74:46

    و ما روز جزا را تکذیب می‌کردیم.

  • 74:47

    تا آنکه یقین (که ساعت مرگ است) بر ما فرا رسید.

  • 74:48

    پس شفاعت شفیعان در حق آنان هیچ سودی نبخشد.

  • 74:49

    اینک چرا از یاد آن روز سخت خود (و از ذکر و اندرز قرآن) اعراض می‌کنند؟

  • 74:50

    گویی گورخران گریزانی هستند.

  • 74:51

    که از شیر درنده می‌گریزند.

  • 74:52

    بلکه هر یک از آنها می‌خواهند که برایشان هم (مانند پیمبران) صحیفه وحی آسمانی باز آید (تا ایمان آرند).

  • 74:53

    هرگز (چنین نیست که پنداشتند) بلکه از (عذاب) آخرت نمی‌ترسند.

  • 74:54

    چنین نیست (که آنها پنداشتند) قرآن محققا همه پند و یادآوری است.

  • 74:55

    تا هر که خواهد متذکر آن شود.

  • 74:56

    و نخواهند متذکر شوند جز آنکه خدا بخواهد (یعنی بدون مشیّت و لطف الهی کسی بهشتی و سعادتمند نخواهد شد. از او رواست تقوا و ترس و بیم و شوق و امیدواری که) او اهل تقوا و اهل آمرزش و مغفرت است.

Paylaş
Tweet'le