87 A'LA

  • 87:1

    (ای رسول ما) نام خدای خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکی یاد کن.

  • 87:2

    آن خدایی که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانید.

  • 87:3

    آن خدایی که (هر چیز را) قدر و اندازه‌ای داد و (به راه کمالش) هدایت نمود.

  • 87:4

    آن خدایی که گیاه را سبز و خرم از زمین برویانید.

  • 87:5

    و آن گاه خشک و سیاهش گردانید.

  • 87:6

    ما تو را قرائت آیات قرآن چندان آموزیم که هیچ فراموش نکنی.

  • 87:7

    مگر آنچه خدا خواهد (که از یادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است.

  • 87:8

    و ما تو را بر طریقه (شریعت سهل و) آسان موفق می‌داریم.

  • 87:9

    پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد.

  • 87:10

    البته هر که خدا ترس باشد (به این تذکر) پند می‌گیرد.

  • 87:11

    و آن که شقی‌ترین مردم است از آن دوری گزیند.

  • 87:12

    همان کس که عاقبت به آتش بسیار سخت دوزخ در افتد.

  • 87:13

    و در آن دوزخ نه بمیرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانی باشد).

  • 87:14

    حقّا فلاح و رستگاری یافت آن کسی که تزکیه نفس کرد.

  • 87:15

    و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت.

  • 87:16

    (اما شما مردم از جهل و غفلت از پی این سعادت نروید) بلکه زندگانی دنیا را بگزینید و عزیز دارید.

  • 87:17

    در صورتی که منزل آخرت بسی بهتر و پاینده‌تر (از دنیای چند روزه) است.

  • 87:18

    این گفتار به حقیقت در کتب پیشین ذکر شده.

  • 87:19

    بخصوص در صحف ابراهیم و تورات موسی (مفصل بیان گردیده است).

Paylaş
Tweet'le