89 FECR

  • 89:1

    قسم به صبحگاه (هنگامی که خدا جهان را به نور خورشید تابان روشن می‌سازد).

  • 89:2

    و قسم به ده شب (اول ذیحجه که بندگان خدا به دعا و ذکر مشغولند).

  • 89:3

    قسم به حق جفت (که کلیه موجودات عالم است) و به حقّ فرد (که ذات یکتای خداست).

  • 89:4

    و قسم به شب تار هنگامی که برود.

  • 89:5

    آیا در این امور که (قسم به آنها یاد شد) نزد اهل خرد لیاقت سوگند نیست؟

  • 89:6

    آیا ندیدی که خدای تو با عاد (قوم هود) چه کرد؟

  • 89:7

    و نیز به اهل شهر ارم (یا قوم ارم) که صاحب قدرت و عظمت بودند چگونه کیفر داد؟

  • 89:8

    در صورتی که مانند آن شهری (در استحکام و بزرگی و تنعّم) در بلاد عالم ساخته نشده بود.

  • 89:9

    و نیز به قوم ثمود که در دل آن وادی سنگ را شکافته و کاخها بر خود از سنگ می‌ساختند چه کیفر سخت داد؟

  • 89:10

    و نیز فرعون (و فرعونیان) را که صاحب قدرت و سپاه بسیار بود (چگونه به دریای هلاک غرق نمود).

  • 89:11

    آنان که در روی زمین ظلم و طغیان کردند.

  • 89:12

    و بسیار فساد و فتنه انگیختند.

  • 89:13

    تا آنکه خدای تو بر آنها تازیانه عذاب پی در پی فرستاد.

  • 89:14

    خدای تو البته در کمینگاه (ستمکاران) است.

  • 89:15

    اما انسان (کم ظرف ضعیف بی صبر) چون خدا او را برای آزمایش و امتحان کرامت و نعمتی بخشد در آن حال (مغرور ناز و نعمت شود و) گوید: خدا مرا عزیز و گرامی داشت.

  • 89:16

    و چون او را باز برای آزمودن تنگ روزی کند (دلتنگ و غمین شود و) گوید: خدا مرا خوار گردانید.

  • 89:17

    چنین نیست بلکه (به گناه بخل و طمع خوار شوید چون) هرگز یتیم نوازی نکنید.

  • 89:18

    و فقیر را بر سفره طعام خود به میل و رغبت ننشانید.

  • 89:19

    و مال ارث را به تمامی می‌خورید (و مراعات حق وارثان ضعیف مانند زنان و دختران و صغیران را نمی‌کنید).

  • 89:20

    و سخت فریفته و مایل به مال دنیا می‌باشید (و به ثواب آخرت هیچ نمی‌پردازید).

  • 89:21

    چنین نیستت (که دنیا طلبان پندارند روز قیامتی نیست) روزی کهه (از زلزله پی در پی) زمین به کلی خرد و متلاشی شود.

  • 89:22

    و (آن هنگام امر) خدا و فرشتگان صف در صف به عرصه محشر آیند.

  • 89:23

    و آن روز جهنم را (پدید) بیاورند، همان روز آدمی متذکر کار خود گردد، و آن تذکر چه سود به حال او بخشد؟

  • 89:24

    (با حسرت و ندامت) گوید: ای کاش برای زندگانی ابدی امروزم کار خیری انجام می‌دادم.

  • 89:25

    و آن روز به مانند عذاب خدا هیچ کس عذاب نکند.

  • 89:26

    و به مانند به بند هلاک کشیدن او هیچ کس به بند نکشد.

  • 89:27

    (آن هنگام به اهل ایمان خطاب لطف رسد که) ای نفس (قدسی) مطمئن و دل آرام.

  • 89:28

    به حضور پروردگارت باز آی که تو خشنود به (نعمتهای ابدی) او و او راضی از توست.

  • 89:29

    باز آی و در صف بندگان خاص من در آی.

  • 89:30

    و در بهشت من داخل شو.

Paylaş
Tweet'le