90 BELED

  • 90:1

    نه، سوگند به این بلد (مکّه معظّم و مسجد کعبه محترم).

  • 90:2

    و حال آنکه تو (ای رسول گرامی) در این بلد منزل داری.

  • 90:3

    و قسم به پدر (بزرگوار انسان، آدم صفی) و فرزندان (خدا پرست) او.

  • 90:4

    که ما انسان را به حقیقت در رنج و مشقّت آفریدیم (و به بلا و محنتش آزمودیم).

  • 90:5

    آیا انسان پندارد که هیچ کس بر او توانایی ندارد؟

  • 90:6

    می‌گوید: من مال بسیاری تلف کردم.

  • 90:7

    آیا پندارد احدی او را ندیده (و افکار و اعمال بدش را ندانسته و ریا و نفاقش را نمی‌داند).

  • 90:8

    آیا ما به او دو چشم عطا نکردیم؟

  • 90:9

    و زبان و دو لب به او ندادیم؟

  • 90:10

    و راه خیر و شر را به او ننمودیم؟

  • 90:11

    باز هم به عقبه (تکلیف) تن در نداد.

  • 90:12

    و چگونه توان دانست که آن عقبه (تکلیف و ایمان) چیست؟

  • 90:13

    آن بنده (در راه خدا) آزاد کردن است.

  • 90:14

    و طعام دادن در روز قحطی و گرسنگی است.

  • 90:15

    به یتیم خویشاوندان خود.

  • 90:16

    یا به فقیر مضطرّ خاک نشین.

  • 90:17

    و آن گاه هم از آنان باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به اهمیتت صبر و مهربانی با خلق سفارش می‌کنند.

  • 90:18

    که آنها اهل یمین و سعادتند (و نامه عمل به دست راست گیرند).

  • 90:19

    و آنان که به آیات ما (قرآن و دیگر کتب آسمانی) کافر شدند آنها اهل شومی و شقاوتند (نامه عمل به دست چپ دارند).

  • 90:20

    بر آن کافران آتشی سر پوشیده (که از آن راه گریزی نیست) احاطه خواهد کرد.

Paylaş
Tweet'le