91 ŞEMS

  • 91:1

    قسم به آفتاب و تابش آن (هنگام رفعتش).

  • 91:2

    و قسم به ماه آن گاه که در پی آفتاب تابان در آید.

  • 91:3

    و قسم به روز هنگامی که جهان را روشن سازد.

  • 91:4

    و به شب وقتی که عالم را در پرده سیاهی کشد.

  • 91:5

    و قسم به آسمان بلند و آن که این کاخ رفیع را بنا کرد.

  • 91:6

    و به زمین و آن که آن را بگسترد.

  • 91:7

    و قسم به نفس ناطقه انسان و آن که او را نیکو به حد کمال بیافرید.

  • 91:8

    و به او شر و خیر او را الهام کرد.

  • 91:9

    (قسم به این آیات الهی) که هر کس نفس ناطقه خود را از گناه و بدکاری پاک و منزه سازد به یقین (در دو عالم) رستگار خواهد بود.

  • 91:10

    و هر که او را (به کفر و گناه) پلید گرداند البته (در دو جهان) زیانکار خواهد گشت.

  • 91:11

    طایفه ثمود از غرور و سرکشی (پیغمبر خود صالح را) تکذیب کردند.

  • 91:12

    هنگامی که شقی‌ترینشان (قدار بن سالف) بر انگیخته شد (تا ناقه صالح را پی کند).

  • 91:13

    و رسول خدا (صالح) به آنها گفت: این ناقه آیت خداست، از خدا بترسید و آن را سیراب گردانید.

  • 91:14

    آن قوم رسول را تکذیب و ناقه او را پی کردند، خدا هم آنان را به کیفر (ظلم و) گناهشان هلاک ساخت و شهرشان را با خاک یکسان نمود.

  • 91:15

    و هیچ باک از هلاک آنها نمی‌داشت (یا آنها هیچ از عاقبت بدگناه خود نمی‌ترسیدند).

Paylaş
Tweet'le