93 DUHA

  • 93:1

    قسم به روز روشن (یا هنگام ظهر آن).

  • 93:2

    و قسم به شب به هنگام آرامش آن.

  • 93:3

    که خدای تو هیچ گاه تو را ترک نگفته و بر تو خشم ننموده است (چهل روز بر رسول وحی نیامد، دشمنان به طعنه گفتند: خدا از محمد قهر کرده. این آیه رد بر آنهاست).

  • 93:4

    و البته عالم آخرت برای تو بسی بهتر از نشأه دنیاست.

  • 93:5

    و پروردگار تو به زودی به تو چندان عطا کند که تو راضی شوی (در دنیا نصرت و در آخرت مقام شفاعت به تو بخشد).

  • 93:6

    آیا خدا تو را یتیمی نیافت که در پناه خود جای داد؟

  • 93:7

    و تو را (در بیابان مکه) ره گم کرده و حیران یافت (در طفولیت که حلیمه دایه‌ات آورد تا به جدّت عبد المطّلب سپارد در راه مکه گم شدی، حلیمه و عبد المطلب سخت پریشان شدند و خدا زود آنها را به تو) ره نمایی کرد.

  • 93:8

    و باز تو را فقیر (الی الله) یافت (به دولت نبوت) توانگر کرد (و نعمت رسالت عطا نمود).

  • 93:9

    پس تو هم یتیم را هرگز میازار.

  • 93:10

    و فقیر و گدای سائل را به زجر مران.

  • 93:11

    و اما نعمت پروردگارت را (که مقام نبوت و تقرب کامل به خدا یافتی، بر امت) باز گو.

Paylaş
Tweet'le