26 ŞUARA

  • 26:1

    Ta, Sinë, Mimë.

  • 26:2

    Këto janë ajete të librit të (të Kur’anit) qartë!

  • 26:3

    A mos do të mbysësh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bëhen besimtarë?!

  • 26:4

    Silur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ta, e që qafat e tyre do t’i rrinin përulur atij.

  • 26:5

    Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t’ia kthejnë shpinën.

  • 26:6

    Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t’u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.

  • 26:7

    A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë loje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?

  • 26:8

    Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk kanë qenë besimtarë.

  • 26:9

    e s’ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithfuqishmi (t’i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.

  • 26:10

    (Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: “Të shkosh te ai popull zullumqarë!”

  • 26:11

    Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?

  • 26:12

    Ai (Musai) tha: “Zoti im, kam frikë se do të trajtojnë si gënjeshtarë.

  • 26:13

    Do të më shtrëngohet krahrori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), anaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.

  • 26:14

    Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!”

  • 26:15

    Ai (All-llahu) tha: “Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë dhe ju ndihmojmë).

  • 26:16

    Shkoni dhe faraonit thoni: “Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve.

  • 26:17

    T’i lejosh beni israilët të vijnë me ne!”

  • 26:18

    Ai (faraoni) tha: “A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin e tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate.

  • 26:19

    Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, prra ti je mohues (i të mirave që t’i bëmë).

  • 26:20

    (Musai) Tha: “E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm.

  • 26:21

    Andaj, edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi dhe më bëri nga të dërguarit.

  • 26:22

    Më përmend atë të mirë që më bëre mua, e ti robërove beni israilët!”

  • 26:23

    (Faraoni) Tha: “E cili është ai zot i botëve (që ju dërgoj)?”

  • 26:24

    Ai i tha: “Zoti i qiejve dhe i tokës dhe ç’ka ndërmjet tyre, nëse bindeni!”

  • 26:25

    Ai (faraoni) atyre që ishin përreth, u tha: “A nuk e dëgjoni?!”

  • 26:26

    Ai (Musai) tha: “Zoti juaj dhe i prindërve tuaj të parë!”

  • 26:27

    (Faraoni) Tha: “Vërtet, i dërguari juaj që u është dërguar juve, me siguri është i çmendur!”

  • 26:28

    (Musai) Tha: “Zot i lindjes dhe i perëndimit dhe ç’ka ndërmjet tyr. po qe se kuptoni!”

  • 26:29

    (faraoni) Tha: “Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!”

  • 26:30

    (Musai) Tha: “A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!”

  • 26:31

    Ai tha: “Sille pra, nëse thua të vërtetën?”

  • 26:32

    Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.

  • 26:33

    Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.

  • 26:34

    (faraoni) Parisë që e rrethonte, u tha: “Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!”

  • 26:35

    Që me magjinë e vet dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’më propozoni mua?

  • 26:36

    Paria) Shtyje atë dhe vëlain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.

  • 26:37

    Që t’i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.

  • 26:38

    Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.

  • 26:39

    Edhe popullit iu tha: “Ejani e tubohuni,

  • 26:40

    Ashtu që t’i përkrahin magjistarët, nëse ata triumfojnë”.

  • 26:41

    E kur erdhën magjistarët i thanë faaonit: “A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhnjimtarë?”

  • 26:42

    Ai tha: “Po, bile ju do të jeni atëherë prej më të afërmve!”

  • 26:43

    Musai atyre u tha: “Hidhnie atë që keni për ta hedhur!”

  • 26:44

    E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “Për hir të madhërisë së faraonit, ne me sifuri do të jemi ngadhënjyes!”

  • 26:45

    Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëltiset gjithë çka kishin improvizuar ata.

  • 26:46

    Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).

  • 26:47

    E thanë: “Ne i besuam Zotit të botëve,

  • 26:48

    Zotit të Musait e të Harunit!”

  • 26:49

    Ai (faraoni) tha: “I besuat atij, para se t’ju lejoja unë?!” S’ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për të marrë vesh më vonë. Unë do t’ua shkurtoi (do t’ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundër (klithi) dhe që të gjithëve do t’u gozhdoj”.

  • 26:50

    Ata (magjistarët) thanë: “S’ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë,

  • 26:51

    Meqë ne jemi besimtarët e parë, shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë mëkatet tona!”

  • 26:52

    Ne e urdhëruam (përmes shpalljes) Musain: “Të udhëtosh natan me robërit e Mij dhe se ju do të ndiqeni (prej faraonit)”.

  • 26:53

    E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,

  • 26:54

    (Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).

  • 26:55

    Dhe se me të vërtetë, ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).

  • 26:56

    E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.

  • 26:57

    Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,

  • 26:58

    prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.

  • 26:59

    Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.

  • 26:60

    E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.

  • 26:61

    Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait Thanë: “Me siguri na zunë!”

  • 26:62

    Ai (Musai) tha: Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë”.

  • 26:63

    Ndërsa Ne Musait i thamë: “Meshkopin tënd bjeri detit”. Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.

  • 26:64

    E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).

  • 26:65

    Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.

  • 26:66

    Kurse të tjerët i përmbytëm në ujë.

  • 26:67

    Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.

  • 26:68

    Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.

  • 26:69

    Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.

  • 26:70

    Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “çka jeni duke adhuruar?”

  • 26:71

    Ata i thanë: “Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!”

  • 26:72

    Ai i tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur të luteni?”

  • 26:73

    Ose, “a u sjellin juve dobi apo dëm?”

  • 26:74

    Ata thanë: “Jo, por kështu i gjetëm se bënin edhe prindërit tanë!”

  • 26:75

    Ai tha: “A po shihni se ç’po adhuroni?”

  • 26:76

    Ju dhe prindërit tuaj të mëparshëm,

  • 26:77

    Në të vërtetë, ata (që adhuroni ju) janë armiq të mij. përveç Zotit të botëve (nëse përveç idhujve adhuroni edhe Atë).

  • 26:78

    Zoti që më krijoi, Ai më udhëzon mua,

  • 26:79

    Dhe Ai që më ushqen dhe më jep të pijë,

  • 26:80

    Dhe kur të sëmurem A më shëron,

  • 26:81

    Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,

  • 26:82

    Ai te i cili kam shpresë se do të m’i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.

  • 26:83

    Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!

  • 26:84

    Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

  • 26:85

    Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,

  • 26:86

    Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,

  • 26:87

    E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.

  • 26:88

    Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

  • 26:89

    (bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

  • 26:90

    E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.

  • 26:91

    Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.

  • 26:92

    Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,

  • 26:93

    Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?

  • 26:94

    E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,

  • 26:95

    Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.

  • 26:96

    E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

  • 26:97

    “Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,

  • 26:98

    Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

  • 26:99

    Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

  • 26:100

    E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

  • 26:101

    Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

  • 26:102

    E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.

  • 26:103

    Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.

  • 26:104

    Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.

  • 26:105

    Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.

  • 26:106

    Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?

  • 26:107

    Unë jam për ju pejgamber besnik.

  • 26:108

    Keni frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.

  • 26:109

    Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.

  • 26:110

    Pra (edhe njëherë u them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!

  • 26:111

    Ata thanë: “E si të besojmë ty, kur ty të besojnë të ultit?”

  • 26:112

    Ai tha: “Unë nuk dijë se ç’punuan ata (që ju u thoni të ulët)”.

  • 26:113

    Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.

  • 26:114

    E unë nuk do t’i përzë besimtarët.

  • 26:115

    Unë nuk jamë tjetër, por vetëm sa t’u tërheq vërejtjen haptas.

  • 26:116

    Ata i thanë: “O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)”.

  • 26:117

    Ai tha: “O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar.

  • 26:118

    Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!”

  • 26:119

    Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.

  • 26:120

    Mandej i mbytëm në ujë ata që betën pas tyre.

  • 26:121

    Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk ishin besimtarë.

  • 26:122

    S’ka dyshim se Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.

  • 26:123

    Edhe populli Ad nuk i besoi të dërguarit.

  • 26:124

    Kur vëllai i tyre, Hudi u tha: “A nuk frikësoheni?”

  • 26:125

    Unë për ju jam i dërguar besnik.

  • 26:126

    Andaj, keni frikë (dënimit të) All-llahut dhe më dëgjoni mua.

  • 26:127

    Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, e shpërblimi është vetëm prej Zotit të botëve.

  • 26:128

    A në çdo bregore ngritni ndonjë shtëpi (ndërtesë) sa për lojë?

  • 26:129

    Dhe a i ndërtoni pallatet e fortifikura që të jeni përgjithmonë?

  • 26:130

    E kur rrëmbeni, rrëmbeni mizorisht.

  • 26:131

    Pra, kinie frikë All-llahun dhe në dëgjoni mua!

  • 26:132

    Kinie frikë Atë që u pajisi me çka e dinit vet.

  • 26:133

    U pajisi me mjete gjallërimi e me djem.

  • 26:134

    Me kopshte e me burime uji.

  • 26:135

    Vërtet, unë i frikësohem dënimit tuaj në një ditë të madhe.

  • 26:136

    Ata thanë: “Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!”

  • 26:137

    Kjo (që na këshillon ti) nuk është tjetër vetëm se traditë (mitesh) të popujve të lashtë.

  • 26:138

    Se ne nuk kemi për t’u dënaur.

  • 26:139

    Dhe ashtu ata e trajtuan atë (Hudin) gënjeshtarët, e Ne atëhere i shkatërruam. Edhe ky është një fakt, po shumiza e tyre nuk besuan.

  • 26:140

    Vëretet, Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.

  • 26:141

    Edhe kabilja Themud nuk i besoi të dërguarit.

  • 26:142

    Kur vëllai i tyre, Salihu u tha: “A nuk frikësoheni?”

  • 26:143

    Unë për ju jam i dërguar besnik.

  • 26:144

    Andaj, kinie frikë (dënimin e) e All-llahut dhe mua më dëgjoni!”

  • 26:145

    Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

  • 26:146

    A jeni të sigurt se do të mbeteni në këtë që jeni (përgjithmonë)?

  • 26:147

    Në kopshte e në burime.

  • 26:148

    Edhe në të mbjella, e me hurma me frutat e tyre të freskët.

  • 26:149

    Dhe ju me mjeshtëri po ndërtoni shtëpi nëpër kodra shkëmbore.

  • 26:150

    Pra, kini frikë All-llahun e më dëgjoni mua.

  • 26:151

    E mos shkoni pas atyre që janë të pa frenuar (që e teprojnë me vepra të këqia).

  • 26:152

    Të cilët në tokë bëjnë shkatërrime, nuk bëjnë mirë.

  • 26:153

    Ata i thanë: “Ti je vetëm i magjepsur”.

  • 26:154

    Ti nuk je tjetër vetëm se njeri sikurse edhe ne, e nëse e thua të vërtetën, sille pra ndonjë argument!”

  • 26:155

    Ai tha: “Ja, kjo është devja, kjo do të pijë (ujë) në një ditë të caktuar, kurse ju në një ditë tjetër (jo për një ditë).

  • 26:156

    Dhe kësaj të mos i bëni ndonjë të keqe, se do t’ju godasë dënimi i ditës së madhe!”

  • 26:157

    Po ata e therrën atë, madje u penduan (nga frika).

  • 26:158

    Por ata i zuri ai dënimi i premtuar. Edhe në këtë ka argument, por shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.

  • 26:159

    Vërtet Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.

  • 26:160

    Populli i Lutit të dërguarit i konsideroi gënjeshtarë.

  • 26:161

    Kur vëllai i tyre, Luti i tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)?”

  • 26:162

    Unë jam i dërguar i juaj, jam i besueshëm!

  • 26:163

    Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!

  • 26:164

    Unë krkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është te Zot i botëve.

  • 26:165

    (Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.

  • 26:166

    E gratë tuaja i leni anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kaloni çdo kufij!”

  • 26:167

    Ata i thanë: “O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jesh i dëbuar prej nesh!”

  • 26:168

    Ai tha: “Unë jam kundër veprimit tuaj!

  • 26:169

    Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që ëjnë ata!”

  • 26:170

    Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,

  • 26:171

    Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me atë (në dënim).

  • 26:172

    E më pas i zhdukëm ata të tjerët.

  • 26:173

    E Ne u lëshuam atyre një shi të jashtëzakonshëm (gurë nga qielli), e sa i keq ishte ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja.

  • 26:174

    Edhe në këtë kishte argument (për të mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qenë besimtarë.

  • 26:175

    E Zoti yt, padyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirëshëmi.

  • 26:176

    Edhe populi i Ejkës të dërguarit i konsiderojnë gënjeshtarë.

  • 26:177

    Kur Shuajbi atyre u tha: “a nuk ruheni?”

  • 26:178

    Unë jam i dërguar te ju, jam i besueshëm!

  • 26:179

    Pra kini frikë (dënimin nga) All-llahun dhe më dëgjoni mua!

  • 26:180

    Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është prej Zotit të botëve!

  • 26:181

    Plotësoni matjen, e mos u bëni prej atyre që lënë mangu!

  • 26:182

    Dhe matni me peshojë (terezi) të saktë (precize).

  • 26:183

    Dhe ata leni mangu sendet e njerëzve, e mos bëni shkatërrime në tokë.

  • 26:184

    Frikësohuni Atij që u krijo juve dhe breznitë e para.

  • 26:185

    Ata thanë: “Sdyshim se ty të ka zënë magjia!”

  • 26:186

    Ti nuk je tjetër, por njeri si edhe ne, dhe ne nuk të konsiderojmë tjetër vetëm se gënjeshtarë!

  • 26:187

    E nëse je nga të vërtetit, atëherë lëshoje mbi ne një copë nga qielli (si dënim)!

  • 26:188

    Ai tha: “Zoti im e di më së miri për atë që ju veproni!”

  • 26:189

    Dhe ata e përgënjeshtruan ate, andaj i goditi dënimi i hijes. Vërtet, ai ishte dënimi i një dite të llahtarshme.

  • 26:190

    Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.

  • 26:191

    E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.

  • 26:192

    E edhe ai (kur’ani) është shpallje (zbritje) e Zotit të botëve.

  • 26:193

    Atë e solli shpirti besnik (Xhibrili).

  • 26:194

    (E solli) në zemrën tënde, për të qenë ti prej atyre që tërheqin vërejtjen (pejgamber).

  • 26:195

    (Të shpallëm) Me gjuthëtë kulluar arabe.

  • 26:196

    Dhe se ai (Kur’ani) është i përmendur edhe në librat e mëparshëm.

  • 26:197

    A nuk ishte për ata (për jobsimtarët mekas) argument, se atë e dinin dijetarët (ulemaja) e beni israilëve?

  • 26:198

    E sikur t’ia shpallin atë (Kur’anin) ndonjë joarabi,

  • 26:199

    e ai t’ua lexonte atyre, ata nuk do t’i besonin atij.

  • 26:200

    Dhe kështu, Ne u futëm atë (dyshimin) në zemrat kriminelëve,

  • 26:201

    E ata nuk i besojnë atij (Kur’anit) derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,

  • 26:202

    Dhe t’ju vijë befas, duke mos e hetuar.

  • 26:203

    e atëherë të thonë: “A thua do të na jepet afat?”

  • 26:204

    E si ata kërkojnë shpejtimin e dënimit tonë (kur ithanë pejgamberit sillnie dënimin).

  • 26:205

    Po më thuaj se edhe nëse Ne u jpim të jetojnë vite me rradhë,

  • 26:206

    e pastaj t’u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,

  • 26:207

    çka do t’u vlejë atyre ajo jetë që gëzuan?

  • 26:208

    Ne nuk kemi ndëshkuar asnjë fshat (vendbanim), e ai të mos ketë pasur pejgamber.

  • 26:209

    Që ju përkujtojë (përfundimin e punës së keqe). Ne nuk bëmë të padrejtë.

  • 26:210

    Atë (Kur’anin) nuk e sollën djajt (si fallin falltorëve).

  • 26:211

    Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.

  • 26:212

    Pse ata jnë të penguar edhe për ta dëgjuar!

  • 26:213

    Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarëve.

  • 26:214

    Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.

  • 26:215

    E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.

  • 26:216

    E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: “Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju”.

  • 26:217

    Dhe mbështetu në të plotfuqishmin, Mëshiruesin.

  • 26:218

    I cili të sheh kur të ngritesh në këmbë.

  • 26:219

    (E të sheh) Edhe lëvizjen tënde në mesin e atyre që falen.

  • 26:220

    Në të vërtetë, Ai është dëgjuesi, i dijshmi.

  • 26:221

    A t’u tregojj unë se kujt i vijnë djajt?

  • 26:222

    Ata i vijnë çdo gënjeshtari mëkatari.

  • 26:223

    (U vijnë) Dhe hedhin dëgjimin, shumica e tyre gënjejn.

  • 26:224

    E për sa u përket poeteve (që Muhammedi nuk është i tillë), ata i ndjekin të humbrit (nga e vërteta).

  • 26:225

    A nuk sheh se ata hidhen në çdo anë (sa lavdërojnë, sa përqeshin).

  • 26:226

    Dhe ata janë që flasin atë çka nuk punojnë.

  • 26:227

    Me përjashtim të atyre që besuan, bënë vepra të mira, që e përmendën shumë All-llahun dhe që u mbrojtën pasi që atyre iu bë e padrejtë. E ata që bënë zullum do ta kuptojnë se ç’përfundim i shkojnë (ç’dënim të ashpër ose ç’vendi në Xhehennem do t’i nënshtrohen).

Paylaş
Tweet'le