37 SAFFAT

  • 37:1

    Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë.

  • 37:2

    Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

  • 37:3

    Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

  • 37:4

    Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

  • 37:5

    Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

  • 37:6

    Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

  • 37:7

    Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

  • 37:8

    Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

  • 37:9

    Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

  • 37:10

    Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

  • 37:11

    Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

  • 37:12

    Por ti je i habitur, e ata tallen.

  • 37:13

    E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

  • 37:14

    E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

  • 37:15

    Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

  • 37:16

    A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

  • 37:17

    A edhe të parët tanë të herëshëm?

  • 37:18

    thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

  • 37:19

    Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

  • 37:20

    E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

  • 37:21

    Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

  • 37:22

    Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

  • 37:23

    (adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

  • 37:24

    Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.

  • 37:25

    Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?

  • 37:26

    E, ata sot janë dorëzuar në tërësi.

  • 37:27

    E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

  • 37:28

    (Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit pre së vërtetës).

  • 37:29

    Ata (paria) u thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë.

  • 37:30

    Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

  • 37:31

    E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s’ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

  • 37:32

    Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur.

  • 37:33

    Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.

  • 37:34

    Kështu Ne veprojmë me kriminelët.

  • 37:35

    Për arsye se kur u thuhej atyre: “Nuk ka Zottjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart.

  • 37:36

    Dhe thoshin: “A do t’i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?”

  • 37:37

    Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai u solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë.

  • 37:38

    Ju, pa tjetër do të përjetoni dënimin më të ashpër.

  • 37:39

    Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat.

  • 37:40

    Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë,

  • 37:41

    Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

  • 37:42

    Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,

  • 37:43

    Në Xhennete të begatshme,

  • 37:44

    Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

  • 37:45

    Atyre u bëhrt shërbim me gota (me verë) nga burmi,

  • 37:46

    E barshë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

  • 37:47

    Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

  • 37:48

    E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të pëulur,

  • 37:49

    Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (ve e ruajtur).

  • 37:50

    I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

  • 37:51

    Prej tyre njëri flet e thotë: “Unë kam pasur njëfarë miku,

  • 37:52

    thoshte: “A je ti pre atyre që besojnë se

  • 37:53

    Kur të jemi të vdekur, të jemi bërë dhe e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?”

  • 37:54

    Ai (besimtari në Xhennet) thotë: “A vini ju të shikojmë?”

  • 37:55

    Ai shikon dhe e vëren atë (mikun) në mes të Xhehennemit.

  • 37:56

    Ai thotë: “Pasha All-llahun, për pak më rrëzove (në Xhehennem) edhe mua.

  • 37:57

    Dhe sikur të mos ishte dhuntia e Zotit tim, unë do të isha bashkë me ty në zjarr,

  • 37:58

    Dhe ne nuk do të vdesim më,

  • 37:59

    Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më!”

  • 37:60

    Vërtet, ky është ai suksesi i madh,

  • 37:61

    Për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit!

  • 37:62

    A kjo pritje (me shpërbllim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e “Zekumë-it”?

  • 37:63

    Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët.

  • 37:64

    Ajo është një pemë që mbin në fund të Xhehennemit.

  • 37:65

    Pema (fruti) e saj është sikurse kok a dreqërish.

  • 37:66

    E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj.

  • 37:67

    Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë.

  • 37:68

    Mandej kthimi i tyre është në Xhehennem.

  • 37:69

    Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur.

  • 37:70

    Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar).

  • 37:71

    Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shunica e popujve të kaluar ishin të humbur.

  • 37:72

    Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë.

  • 37:73

    E shif se si ishte përfundimi i atyre, të cilëve u qe tërhequr vërejtja.

  • 37:74

    Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë.

  • 37:75

    Për Zotin Neve na pat thirr në ndihmë Nuhu, Ne jemi përgjegjës të mirë.

  • 37:76

    Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej asaj të keqe të madhe.

  • 37:77

    E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën.

  • 37:78

    Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njrëzit e ardhshëm.

  • 37:79

    Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij).

  • 37:80

    Ne kështu i shpërblejmë të mirët.

  • 37:81

    Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë.

  • 37:82

    E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).

  • 37:83

    Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.

  • 37:84

    Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.

  • 37:85

    Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?”

  • 37:86

    A në vend të All-llahut doni zota të trilluar?

  • 37:87

    çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce?

  • 37:88

    Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve,

  • 37:89

    E tha: “Unë jam i sëmurë!”

  • 37:90

    Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.

  • 37:91

    Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?”

  • 37:92

    çka keni pra, që nuk po flitni?

  • 37:93

    Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

  • 37:94

    Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

  • 37:95

    Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?”

  • 37:96

    E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

  • 37:97

    Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr!

  • 37:98

    Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”.

  • 37:99

    Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!”

  • 37:100

    Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

  • 37:101

    Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjëllshëm).

  • 37:102

    Dhe kur arriti ai (djalli) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djalli im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!”

  • 37:103

    E kur ata të dy iu dorëzuan urdhërit të Zotit dhe përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

  • 37:104

    Ne e thirrëm atë: “O Ibrahim!”

  • 37:105

    Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

  • 37:106

    Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.

  • 37:107

    Ne e shpaguam atë me një të therrur (kurban) të rëndësishëm.

  • 37:108

    Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm.

  • 37:109

    Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi!

  • 37:110

    Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

  • 37:111

    Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë.

  • 37:112

    Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is-hakun, pejgamber prej të mirëve.

  • 37:113

    Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is-hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të kenë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues t hapët të vetvetes.

  • 37:114

    Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.

  • 37:115

    I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.

  • 37:116

    Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.

  • 37:117

    Atyre dyve u hamë librin e përsosur e të qartë.

  • 37:118

    Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.

  • 37:119

    Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kem lënë në popujt e më vonshëm.

  • 37:120

    (Përkujtimin) “Selamun” - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni.

  • 37:121

    Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

  • 37:122

    Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.

  • 37:123

    Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.

  • 37:124

    Kur ai, popullit të vet i tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?”

  • 37:125

    A e adhuroni “Ba’ël-in” (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues?

  • 37:126

    All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!”

  • 37:127

    Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem.

  • 37:128

    Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut.

  • 37:129

    Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

  • 37:130

    “Selamun” - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

  • 37:131

    Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

  • 37:132

    S’ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

  • 37:133

    Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

  • 37:134

    Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

  • 37:135

    Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

  • 37:136

    Pastaj të tjerët i rrënuam.

  • 37:137

    E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mëngjes (ditën)

  • 37:138

    e mbrëmje (natën). Pra, a nuk mbildhni mend?

  • 37:139

    Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

  • 37:140

    kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

  • 37:141

    E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra sorti atij).

  • 37:142

    Dhe atë e kafshoi (e gëlltit) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

  • 37:143

    E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

  • 37:144

    Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

  • 37:145

    E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

  • 37:146

    Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t’i bëjë hije) nga kungulli.

  • 37:147

    Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqindmijë e më shumë.

  • 37:148

    E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë.

  • 37:149

    E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): “A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?”

  • 37:150

    Apo, Ne i krijuam endjëjt femra, e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

  • 37:151

    Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

  • 37:152

    “All-llahu ka lindë!” S’ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

  • 37:153

    A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

  • 37:154

    Po ç’keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

  • 37:155

    A nuk jeni duke menduar?

  • 37:156

    A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

  • 37:157

    Sillnie pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

  • 37:158

    Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

  • 37:159

    All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruanë.

  • 37:160

    Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).

  • 37:161

    E, as ju dhe as ata që i adhuroni,

  • 37:162

    Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

  • 37:163

    Përveç atij që është i gjykuar për Xhehennem.

  • 37:164

    E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrë, pozitën) e vet të njohur.

  • 37:165

    Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

  • 37:166

    Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se ai ka të meta).

  • 37:167

    Po edhe pse ata ishin që thoshin:

  • 37:168

    Sikur të gjendej te ne ndonjë libër nga të parët,

  • 37:169

    Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë.

  • 37:170

    Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur’anin), e më vonë do të kuptojnë.

  • 37:171

    E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar,

  • 37:172

    se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar.

  • 37:173

    dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit.

  • 37:174

    Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqu tyre.

  • 37:175

    E ti vështroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve).

  • 37:176

    A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë?

  • 37:177

    E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhrqur vërejtja.

  • 37:178

    E ti largohu për një kohë prej tyre,

  • 37:179

    Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin.

  • 37:180

    I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë.

  • 37:181

    Qoftë paqja mbi të dërguarit.

  • 37:182

    Dhe falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave!

Paylaş
Tweet'le