36 YA-SİN

  • 36:1

    Ё, син.

  • 36:2

    Савганд ба Қуръони ҳикматомез,

  • 36:3

    ки ту аз паёмбарон ҳастӣ,

  • 36:4

    бар роҳе рост.

  • 36:5

    Қуръон аз ҷониби он ғолиби меҳрубон нозил шуда,

  • 36:6

    то мардумеро бим диҳӣ, ки падаронашон бим дода нашуданд ва дар бехабарӣ буданд.

  • 36:7

    Азоби Худо барои бештаринашон воҷиб шудааст ва имон намеоваранд.

  • 36:8

    Ва мо бар гарданҳояшон то манаҳҳо тавқҳо (занҷирҳо) ниҳодем, чунон ки сарҳояшон ба болост ва поин оварда натавонанд,

  • 36:9

    Дар баробарашон деворе кашидем ва дар пушти сарашон деворе. Ва бар чашмонашон низ пардае афкандем, то натавонанд дид.

  • 36:10

    Фарқашон накунад, чӣ онҳоро битарсонӣ ва чӣ натарсонӣ, имон намеоваранд.

  • 36:11

    Танҳо ту касеро метарсонӣ, ки ба Қуръон пайравӣ кунад ва аз Худои раҳмон дар ниҳон битарсад. Чунин касро ба бахшоиш ва музди некӯ хушхабар бидеҳ!

  • 36:12

    Мо мурдагонро зинда мекунем. Ва ҳар кореро, ки пеш аз ин кардаанд ва ҳар асареро, ки падид овардаанд, менависем ва ҳар чизро дар китоби мубин шумор кардаем.

  • 36:13

    Достони мардуми он деҳаро бар онҳо биёвар, он гоҳ ки расулон ба он ҷо омаданд.

  • 36:14

    Нахуст ду танро ба наздашон фиристодем ва дурӯғ бароварданд, пас бо саввуми қувваташон додем ва гуфтанд: «Мо ба сӯи шумо фиристода шудаем».

  • 36:15

    Гуфтанд: «Шумо инсонҳое монанди мо ҳастед ва Худои раҳмон ҳеҷ чиз нафиристодааст ва шумо дурӯғ мегӯед».

  • 36:16

    Гуфтанд: «Парвардигори мо медонад, ки мо ба сӯи шумо фиристода шудаем.

  • 36:17

    Ва бар ӯҳдаи мо ғайри паём расонидани ошкоро ҳеҷ чизи дигар нест».

  • 36:18

    Гуфтанд: Мо шуморо ба фоли бад гирифтаем. Агар бас накунед, сангсоратон хоҳем кард ва шуморо аз мо шиканҷае сахт хоҳад расид».

  • 36:19

    Гуфтанд: «Фоли бади шумо бо худи шумост. Оё агар пандатон диҳанд чунин мегӯед? На, мардуме аз ҳад гузашта ҳастед!»

  • 36:20

    Марде аз дурдасти шаҳр давон-давон омаду гуфт: «Эй қавми ман, ба ин расулон пайравӣ кунед!

  • 36:21

    Ба касоне, ки аз шумо ҳеҷ музде наметалабанд ва худ мардуме ҳидоятёфтаанд, пайравӣ кунед!

  • 36:22

    Чаро Худоеро, ки маро офаридааст ва ба назди Ӯ бозгардонда мешавед, напарастам?

  • 36:23

    Оё ғайри Ӯ худоёяеро ихтиёр кунам, ки агар Худои раҳмон бихоҳад ба ман зиёне бирасонад, шафоъаташон маро ҳеҷ суд накунад ва маро халосӣ набахшанд?

  • 36:24

    Ва дар ин ҳолат ман дар гумроҳии ошкор бошам.

  • 36:25

    Ман ба Парвардигоратон имон овардам. Сухани маро бишнавед».

  • 36:26

    Гуфта шуд: «Ба биҳишт дарой!» Гуфт: «Эй кош, қавми ман медонистанд,

  • 36:27

    ки Парвардигори ман маро бибахшоид ва дар гурӯҳи гиромишудагон даровард».

  • 36:28

    Ва аз он пас бар сари қавми ӯ ҳеҷ лашкаре аз осмон фурӯ нафиристодем. Ва Мо фурӯфиристанда набудем.

  • 36:29

    Як бонги сахте буд, ки ногоҳ ҳама бар ҷой сард шуданд.

  • 36:30

    Эй дареғ бар ин бандагон! Ҳеҷ паёмбаре бар онҳо фиристода нашуд, ки масхарааш накарда бошанд.

  • 36:31

    Оё надидаанд, ки чӣ мардумеро пеш аз онҳо ҳалок кардаем, ки дигар ба наздашон бознамегарданд.

  • 36:32

    Ва касе немопад, ки назди Мо ҳозираш наоранд.

  • 36:33

    Нишонаи ибратест бар онҳо замини мурда, ки зиндааш сохтем ва аз он донае, ки аз он мехӯранд, берун овардем.

  • 36:34

    Ва дар он боғҳое аз дарахтони хурмову токҳо падид овардем ва чашмаҳои равон сохтем,

  • 36:35

    то аз меваҳои он ва дастранҷи худ бихӯранд. Чаро шукр намегӯянд?

  • 36:36

    Пок аст он Худое, ки ҳамаи ҷуфтҳоро биёфарид, чӣ аз он чӣ замин мерӯёнад ва чӣ аз худашон ва чӣ он чизҳое, ки намешиносанд.

  • 36:37

    Шаб низ барояшон ибрате дигар аст, ки рӯзро аз он бармекашем ва ҳама дар торикӣ фурӯ мераванд.

  • 36:38

    Ва офтоб ба сӯи қароргоҳи худ равон аст. Ин фармони Худои пирӯзманду доност.

  • 36:39

    Ва барои моҳ манзилҳое андоза кардем, то монанди шохаи хушки хурмо борик шавад.

  • 36:40

    Офтобро сазовортар нест, ки ба моҳ расад ва шабро сазовор нест, ки бар рӯз пешӣ гирад ва ҳама дар фалаке шиноваранд.

  • 36:41

    Ибрате дигар барои онҳо, ки падаронашонро дар он киштии пуркардашуда савор кардем.

  • 36:42

    Ва барояшон монанди киштӣ чизе офаридем, ки бар он савор шаванд.

  • 36:43

    Ва агар бихоҳем, ҳамаро ғарк, месозем ва онҳоро ҳеҷ фарёдрасе набошад ва халосӣ наёбанд,

  • 36:44

    ғайри раҳмати Мо ва бархурдорӣ то ҳангоми марг.

  • 36:45

    Ва он гоҳ ки ба онҳо гуфта шавад, ки аз он чӣ дар пеши рӯй доред ё пушти сар мегузоред, битарсед, шояд бар шумо раҳмат оранд, рӯй бигардонанд.

  • 36:46

    Ва кадом ояте аз оёти Парвардигорашон бар онҳо нозил шавад, албатта аз он рӯй гардонанд.

  • 36:47

    Ва чун гуфта шавад, ки аз он чӣ Худо рӯзиятон кардааст, садақа кунед, кофирон ба мӯъминон гуянд: «Оё касонеро таъом диҳем, ки агар Худо мехост, худ онҳоро таъом медод? Шумо дар гумроҳии ошкор ҳастед».

  • 36:48

    Ва мегӯянд: «Агар рост мегӯед, ин ваъда кай хоҳад буд?»

  • 36:49

    Инҳо интизори як бонги сахтро мебаранд, то ба он ҳангом ки саргарми хусумат ҳастанд, фурӯ гирадашон,

  • 36:50

    ончунон ки тавони васияте надошта бошанд ва натавонанд назди касони худ бозгарданд.

  • 36:51

    Ва дар сур дамида шавад ва онон аз қабрҳо берун оянд ва шитобон ба сӯи Парвардигорашон раванд.

  • 36:52

    Мегӯянд: «Вой бар мо, чӣ касе моро аз хобгоҳҳоямон бархезонд? Ин ҳамон ваъдаи Худои раҳмон аст ва паёмбарон рост гуфта буданд!»

  • 36:53

    Фақат як бонги сахт хоҳад буд, ки ҳама назди Мо ҳозир меоянд.

  • 36:54

    Он рӯз ба кас ситам намешавад. Ва ҷуз монанди коре, кн кардаед, мукофот намебинед.

  • 36:55

    Биҳиштиён он рӯз ба шодмонӣ машғул бошанд.

  • 36:56

    Онҳо ва ҳамсаронашон дар сояҳо бар тахтҳо такя задаанд.

  • 36:57

    Дар он ҷо ҳар мева ва ҳар чизи дигар, ки бихоҳанд, фароҳам аст.

  • 36:58

    Ва саломе, ки сухани Парвардигори меҳрубон аст.

  • 36:59

    Эй гуноҳкорон, имрӯз ҷудо шавед (аз мӯъминон)!

  • 36:60

    Эй фарзандони Одам, оё бо шумо паймон набастам, ки шайтонро напарастед, зеро душмани ошкори шумост?

  • 36:61

    Ва Маро бипарастед, ки роҳи рост ин аст.

  • 36:62

    Бисёре аз шуморо гумроҳ кард. Магар ба ақл дарнамеёфтед?

  • 36:63

    Ин аст он ҷаҳаннаме, ки ба шумо ваъда дода шуда буд.

  • 36:64

    Ба ҷазои куфратон инак дар он дохил шавед!»

  • 36:65

    Имрӯз бар даҳонҳояшон мӯҳр мениҳем. Ва дастҳояшон бо Мо сухан хоҳанд гуфт ва поҳояшон шоҳидӣ хоҳанд дод, ки чӣ мекардаанд.

  • 36:66

    Агар бихоҳем чашмонашонро маҳв мекунем. Пас шитобон оҳанги роҳ кунанд. Аммо куҷоро тавонанд дид?

  • 36:67

    Ва агар бихоҳем,, онҳоро бар ҷояшон масх (тағйир) кунем, ки на тавони он дошта бошанд, ки ба пеш қадам бардоранд ва на бозпас гарданд.

  • 36:68

    Ҳар киро умри дароз диҳем, дар офариниш дигаргунаш кунем. Чаро ақл намекунанд?

  • 36:69

    Ба ӯ шеър наёмӯхтаем ва шеър лоиқи ӯ нест. Он чӣ ба ӯ омухтаем, панду Қуръоне равшангар аст,

  • 36:70

    то мӯъминонро бим диҳад ва сухани ҳақ бар азоби кофирон воҷиб шавад.

  • 36:71

    Оё надидаанд, ки ба яди (дасти) қудрати худ бар онҳо чорпоёнро офаридем ва акнун моликашон ҳастанд?

  • 36:72

    Ва онҳоро ромашон кардем. Бар баъзе савор мешаванд ва аз гӯшти баъзе мехӯранд.

  • 36:73

    Ва онҳоро дар онҷо фоидаҳост ва ошомиданиҳо. Чаро шукр намегӯянд?

  • 36:74

    Ва ба ҷои Оллоҳ худоёне ихтиёр карданд, ба он умед, ки ёрияшон кунанд.

  • 36:75

    Онҳоро қудрати он нест, ки ба ёриашон бархезанд, вале инҳо (кофирон) монанди лашкаре ба хидмати онҳо омодаанд.

  • 36:76

    Суханашон туро андӯҳгин насозад. Мо ҳар чиро пинҳон медоранд, ё ошкор месозанд, медонем.

  • 36:77

    Оё одами, ки акнун хасме ошкор аст, намедонад, ки ӯро аз нутфае офаридаем?

  • 36:78

    Дар ҳоле, ки офариниши худро аз ёд бурдааст, барои мо мисол меорад, ки чӣ касе ин устухонҳои пусидаро зинда мекунад?

  • 36:79

    Бигӯ: «Касе онҳоро зинда мекунад, ки аввалин бор офаридааст ва Ӯ ба ҳар офаринише доност.

  • 36:80

    Он Худое, ки аз дарахти сабз бароятон оташ падид овард ва шумо аз он оташ меафрӯзед».

  • 36:81

    Оё касе, ки осмонҳову заминро офаридааст, наметавонад монандашонро биёфаринад? Оре, метавонад, ки Ӯ офаринандае доност!

  • 36:82

    Чун бихоҳад чизеро биёфаринад, фармонаш ин аст, ки мегӯяд: «Мавҷуд шав!» Пас мавҷуд мешавад.

  • 36:83

    Пок аст он Худое, ки малакути (қудрати) ҳар чизе ба дасти Ӯст ва ҳама ба сӯи Ӯ бозгардонда мешавед!

Paylaş
Tweet'le