51 ZARİYAT

  • 51:1

    Савганд ба бодҳое, ки хок пароканда мекунанд,

  • 51:2

    савганд, ба абрҳои гаронбор,

  • 51:3

    савганд ба киштиҳое, ки ба осонӣ равонанд

  • 51:4

    ва савганд ба фариштагоне, ки тақсимкунандаи корҳоянд,

  • 51:5

    ки он чӣ шуморо ваъда медиҳанд, рост аст

  • 51:6

    ва рӯзи ҷазо омаданист.

  • 51:7

    Ва савганд ба осмон, ки ба ситорагон ороста аст,

  • 51:8

    ки шумо (дар хусуси пайғамбар) сухани гуногун мегӯед!

  • 51:9

    Аз ҳақ бозгардонида шавад, он ки бозгардониданашро хостаанд.

  • 51:10

    Марг бод бар он дурӯғгӯён,

  • 51:11

    онон ки ба ғафлат дар ҷаҳл фурӯ рафтаанд.

  • 51:12

    Мепурсанд: «Рӯзи ҷазо кай хоҳад буд?»

  • 51:13

    Рӯзест, ки бар оташ азобашон мекунанд.

  • 51:14

    «Азоби худро бичашед! Ин аст он чизе, ки ба шитоб металабидед!»

  • 51:15

    Парҳезгорон дар боғҳову канори чашмасорон бошанд,

  • 51:16

    Он чиро Худо ба онҳо додааст, гирифтаанд. Зеро пеш аз он некӯкор буданд,

  • 51:17

    андаке аз шабро мехобиданд

  • 51:18

    ва ба ҳангоми саҳар истиғфор (тавба) мекарданд

  • 51:19

    ва дар молҳояшон барои пурсандаву маҳрум хаққе буд.

  • 51:20

    Ва дар замин барои ахли яқин ибратҳоест

  • 51:21

    ва низ дар вуҷуди худатон. Оё намебинед?

  • 51:22

    Ва ризқи шумо ва ҳар чӣ ба шумо ваъда шуда, дар осмон аст.

  • 51:23

    Пас савганд ба Парвардигори осмонаҳову замин, ки ин сухан ончунон ки сухан мегӯянд, ҳақ ва рост аст.

  • 51:24

    Оё достони меҳмонони гиромии Иброҳим ба ту расидааст?

  • 51:25

    Он гоҳ ки назди ӯ омаданду гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом! Шумо мардуми ношинохтаед!»

  • 51:26

    Дар ниҳон ва шитобон назди касони худ рафт ва гӯсолаи фарбеҳе овард.

  • 51:27

    Таъомро ба наздашон гузошту гуфт: «Чаро намехӯред?»

  • 51:28

    Ва аз онҳо бимнок шуд. Гуфтанд: «Матарс!» Ва ӯро ба фарзанде доно хушхабар доданд.

  • 51:29

    Ва занаш фарёдзанон омад ва бар рӯй заду гуфт: Ман пиразане нозоям».

  • 51:30

    Гуфтанд: «Парвардигори ту инчунин гуфтааст. Ва ӯ ҳакиму доност!»

  • 51:31

    Гуфт: «Эй расулон, ба чӣ кор омадаед?»

  • 51:32

    Гуфтанд: «Моро бар мардуме табаҳкор фиристодаанд,

  • 51:33

    то тиккаҳои сангҳои гили бар сарашон биборем,

  • 51:34

    ки бар он сангҳо аз ҷониби Парвардигорат барои аз ҳад, гузаштаҳо нишон гузоштаанд».

  • 51:35

    Пас ҳамаи касонеро, ки имон оварда буданд, берун бурдем.

  • 51:36

    Ва дар он шаҳр ғайри як хона ва фармонбардорон наёфтем.

  • 51:37

    Ва дар он сарзамин барои касоне, ки аз азоби дардовар метарсанд, нишоне боқӣ гузоштем.

  • 51:38

    Ва ибратест дар Мӯсо, он гоҳ ки ӯро бо ҳуҷҷате ошкор назди Фиръавн фиристодем.

  • 51:39

    Ва Ӯ бо ҳамаи қуввааш рӯй гардонду гуфт: «Ҷодугарест ё девонае!»

  • 51:40

    Ӯ ва лашкарҳояшро гирифтем ва ба дарё партофтем. Ва ӯ муставҷиби (сазовори) маломат буд.

  • 51:41

    Ва низ ибратест дар қавми Од, он гоҳ, ки боди ақимро бар онҳо фиристодем.

  • 51:42

    Бар ҳар чизе вазид, фақат устухоне пӯсидааш бар ҷой гузошт.

  • 51:43

    Ва низ ибратест дар қавми Самуд, он гоҳ ки ба онҳо гуфта шуд: «То замоне чанд бархурдор шавед».

  • 51:44

    Онон аз фармони Парвардигорашон сар боззаданд ва ҳамчунон ки менигаристанд, раъди тунде фурӯ гирифташон.

  • 51:45

    Истодан натавонистанд ва тавони интиқом надоштанд.

  • 51:46

    Ва аз пеш қавми Нӯҳро ҳалок кардем, ки қавме нофармон буданд.

  • 51:47

    Ва осмонро ба қувват барафроштем ва ҳаққо, ки Мо тавоноем.

  • 51:48

    Ва заминро густурдем ва чӣ некӯ густарандагонем!

  • 51:49

    Ва аз ҳар чиз ҷуфте биёфаридаем, шояд, ки ибрат гиред.

  • 51:50

    Пас ба сӯи Худованд бигрезед. Ман шуморо аз ҷониби Ӯ бимдиҳандае ошкорам.

  • 51:51

    Ва бо Худои якто худои дигароро мапарастед. Ман шуморо аз ҷониби Ӯ бимдиҳандае ошкорам.

  • 51:52

    Ҳамчунин бар онҳое, ки аз ин пеш буданд, ҳар паёмбаре, ки фиристода шуд, гуфтанд: «Ҷодугарест ё девонаест!»

  • 51:53

    Оё ба ин кор якдигарро васият карда буданд? На, худ мардуме тоғӣ (саркаш) буданд.

  • 51:54

    Пас аз онҳо рӯйгардон шав. Кас туро маломат нахоҳад кард.

  • 51:55

    Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.

  • 51:56

    Ҷинну инсро фақат ва фақат барои парастиши Худ офаридаам.

  • 51:57

    Аз онҳо ризқе намехоҳам ва намехоҳам, ки маро итъом кунанд (хӯронанд).

  • 51:58

    Худост рӯзидиҳанда. Ва Ӯст соҳиби қуввате сахт устувор!

  • 51:59

    Ин ситамкоронро аз азоб баҳраест монанди баҳрае, ки ёронашон доштанд. Пас ба шитоб чизе (азоб) аз Ман нахоҳанд!

  • 51:60

    Вой бар кофирон, аз он рӯз, ки онҳоро ваъда додаанд!

Paylaş
Tweet'le