51 ZARİYAT

  • 51:1

    Чанг тўзитувчи(шамол) лар билан қасам.

  • 51:2

    Юк кўтарувчи(булут)лар билан қасам.

  • 51:3

    Осон юрувчи(кема)лар билан қасам;

  • 51:4

    Иш тақсимловчи(фаришта)лар билан қасам.

  • 51:5

    Албатта, сизга ваъда қилинган нарса ростдир.

  • 51:6

    Ва, албатта, қиёмат воқеъ бўлгувчидир.

  • 51:7

    Гўзал, мустаҳкам осмон билан қасам.

  • 51:8

    Албатта, сиз ихтилофли гапдасиз.

  • 51:9

    У(Қуръон)дан ким бурилса, (бир йўла) буриб қўйилур. (Қуръондан бурилиб, бошқа нарсани тутмоқчи бўлган, ҳеч қачон нажот топмабди. Чунки, бир йўла залолатга бурилиб қолган бўлади.)

  • 51:10

    Ёлғончиларга лаънат бўлсин!

  • 51:11

    Улар жаҳолатдаги ғофиллардир.

  • 51:12

    Улар ҳисоб-китоб куни қачон, деб сўрарлар.

  • 51:13

    Бу кунда улар оловда азобланурлар.

  • 51:14

    «Азобингизни татиб кўринг», сиз қачон бўлур? деб шошилган нарса-шу» (дейилур).

  • 51:15

    Албатта, тақводорлар жаннатлар ва булоқлардадир.

  • 51:16

    Роббилари берган нарсаларни олувчилардир. Чунки улар бундан олдин эҳсон қилувчилардан бўлганлардир.

  • 51:17

    Улар кечалари оз ухлар эдилар.

  • 51:18

    Ва улар саҳарларда истиғфор айтар эдилар.

  • 51:19

    Ва молу мулкларида, сўровчи ва бечораларнинг ҳақи бордир.

  • 51:20

    Ва ер юзида чуқур ишонувчилар учун белгилар бордир.

  • 51:21

    Ва ўзларингизда ҳам. Ёки кўрмаяпсизларми?!

  • 51:22

    Ва осмонда ризқингиз ҳамда сизга ваъда қилинаётган нарсалар (бор).

  • 51:23

    Осмону ернинг Роббиси ила қасамки, албатта, у(гап) мисоли сиз нутқ қилаётганингиздек ҳақиқатдир.

  • 51:24

    Сенга Иброҳимнинг карамли меҳмонларининг хабари келмадими?

  • 51:25

    Улар унинг ҳузурига кириб, «Салом» деганларида, у: «Салом, нотаниш қавмлар», деди.

  • 51:26

    Ва аҳлига бориб, (пиширилган) семиз бузоқни келтирди.

  • 51:27

    Уни уларга яқинига сурди ва: «Емайсизларми?» деди.

  • 51:28

    Улардан хавфсиради. Улар: «қўрқма», дедилар ва унга илмли ўғил башоратини бердилар.

  • 51:29

    Хотини қичқириб келди ва ўз юзига шапалоқ тушириб: «Туғмас кампир-а?!» деди.

  • 51:30

    Улар: «Сенинг Роббинг шундай деди. Албатта, Унинг Ўзи ўта ҳаким ва ўта билувчидир», дедилар.

  • 51:31

    У: «Эй элчилар! Сизнинг ишингиз надир», деди.

  • 51:32

    Улар: «Албатта, биз жиноятчи қавмга юборилганмиз.

  • 51:33

    Уларнинг устидан лойдан (пиширилган) тошларни ташлаш учун.

  • 51:34

    Роббинг ҳузурида исрофчилар учун белгилаб қўйилган(тош)ларни», дедилар.

  • 51:35

    Ва Биз у жойдан мўминларни чиқардик.

  • 51:36

    У ерда бир хонадондан бошқа мусулмонларни топмадик.

  • 51:37

    Ва у ерда аламли азобдан қўрқадиганлар учун белги қолдирдик.

  • 51:38

    Ва Мусода ҳам. Биз уни Фиръавнга равшан ҳужжат ила юбоганимизда...

  • 51:39

    У юз ўгириб, ишонгани томон юрди ва: «Бу сеҳргар ёки мажнундир», деди.

  • 51:40

    Бас, Биз уни ва аскарларини тутиб денгизга ташладик ва у маломатга лойиқ иш қилувчи эди.

  • 51:41

    Ва Одда ҳам (белги) бор. Вақтики, Биз уларга туғмас шамолни юбордик. (Одатда, шамол ёмғир ёғишига сабаб бўлади. Од қавмига келган шамол эса уларга ёмғир эмас, бало-офат, ҳалокатни олиб келган, шунинг учун унинг туғмас, яъни бефойда деб сифатланяпти.)

  • 51:42

    У қайси нарсага етиб борса, титиб ташламасдан қўймас.

  • 51:43

    Ва Самудда ҳам (белги) бор. Уларга вақтинчалик маза қилиб туринглар, дейилган вақтда...

  • 51:44

    Аллоҳнинг амридан бош тортдилар, бас, қараб турган ҳолларида уларни қаттиқ овоз тутди.

  • 51:45

    Бас, улар ўринларидан туролмадилар ва ёрдам ҳам ололмадилар.

  • 51:46

    Ва бундан аввал Нуҳ қавмини ҳам (ҳалок этганмиз). Албатта, улар фосиқ қавм эдилар.

  • 51:47

    Осмонни Ўз қудратимиз ила бино қилдик. Албатта, Биз кенг қилувчимиз.

  • 51:48

    Ва ерни тўшаб қўйдик. Биз қандоқ ҳам яхши тайёрловчимиз!

  • 51:49

    Ва Биз ҳар бир нарсани жуфт яратдик. Шоядки эсласангиз.

  • 51:50

    Бас, фақат Аллоҳгагина қочинг. Албатта, мен сизларга Ундан (келган) очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман. (Одатда инсон хавфу хатардан, бало-офатдан қочади. Бу оятда тилга олинган хавф-хатар - динсизлик, ғафлат ва осийликдир, ундан қочиш гуноҳ ва ҳаром ишларни тарк этиб, Аллоҳга илтижо этиш билан бўлади. Аллоҳга қочишда инсон учун улуғ саодат ва мартаба бордир.)

  • 51:51

    Ва Аллоҳга бошқа маъбудни шерик қилманглар. Албатта, мен сизларга Ундан (келган) очиқ-ойдин огоҳлантирувчиман.

  • 51:52

    Худди шундай, булардан аввалгиларга ҳам ҳар бир Пайғамбар келган вақт, уни, сеҳргар ёки мажнун, деганлар.

  • 51:53

    Келишиб олганмилар?! Йўқ, улар туғёнга кетган қавмлардир!

  • 51:54

    Улардан юз ўгир. Бас, сен маломатга қолувчи эмассан. (Пайғамбарнинг вазифаси Аллоҳнинг амрини етказиш. У зот бу ишни ўз ўрнида адо этдилар. Мушриклар гапга кирмадилар, Пайғамбар алайҳиссалом улардан юз ўгирсалар, у зотга маломат йўқ.)

  • 51:55

    Ва эслатгин. Албатта, эслатиш мўминларга манфаат берур.

  • 51:56

    Жин ва инсонни фақат Менга ибодат қилиш учунгина яратдим.

  • 51:57

    Мен улардан ризқ хоҳламасман ва Мени тоамлантиришларини ҳам хоҳламасман.

  • 51:58

    Албатта, Аллоҳ Ўзи ризқ берувчи, қувват эгаси, шиддатлидир. (Демак, Аллоҳ таоло инсу жиндан ризқ сўрамайди, балки уларга ризқ беради. Аллоҳнинг бирдан-бир ирода қилгани ибодатдир, инсу жинни яратишдан мақсад ҳам шудир. Лекин ибодатдан кимга фойда бор? Ибодат қилувчининг ўзига. Унга икки дунёнинг бахтини ибодат беради.)

  • 51:59

    Албатта, зулм қилганларга ўз биродарлари азобичалик азоб бор, шошилмасинлар.

  • 51:60

    Кофирларга ваъда қилинаётган кунларида ҳалокат бўлсин.

Paylaş
Tweet'le